تیرماه سیزده

درزمان پختن انجیروانگور که هوا بسیا رگرم می شد افراد محل نان وحلوا وبرنج برای مردگان خود درمحل پخش می کردند وشعری با این عنوان می خواندند:

تیرماه سیزده بهیه ته نمویی                                            مره قول هدایی سرخرمن

                                      خرمن کوبیده بهیه ته نمویی